6 - اللَّهُمَّ وَ ما تَعَدَّيا 1 عَلَيَّ فِيهِ مِنْ قَوْلٍ ، أَوْ أَسْرَفا 2 عَلَيَّ فِيهِ مِنْ فِعْلٍ أَوْ ضَيَّعاهُ 3 لِي مِنْ حَقٍّ أَوْ قَصَّرا 4 بِي عَنْهُ مِنْ واجِبٍ فَقَدْ وَهَبْتُهُ 5 لَهُما ، وَ جُدْتُ 6 بِهِ عَلَيْهِما ، وَ رَغِبْتُ 7 إِلَيْكَ فِي وَضْعِ 8 تَبِعَتِهِ 9 عَنْهُما ، فَإِنِّي لا أَتَّهِمُهُما 10 عَلى نَفْسِي ، وَ لا أَسْتَبْطِئُهُما 11 فِي بِرِّي ، وَ لا أَكْرَهُ 12 ما تَوَلَّياهُ 13 مِنْ أَمْرِي 14 يا رَبِّ . لغت : 1 - تجاوز كردند ، 2 - زياده روى نمودند ، 3 - نابود كردند ، 4 - كوتاه آمدند ، 5 - آن را بخشيدم ، 6 - احسان نمودم ، 7 - درخواست كردم ، 8 - برداشتن ، نابود كردن ، 9 - پيامدها ، 10 - آنها را متهم نمىكنم ، 11 - آنها را سهل انگار نمىدانم ، 12 - دلگير نيستم ، 13 - آنچه را انجام دادند ، 14 - در مورد من . معنا : خدايا ، و آنچه والدينم ، در حرف زدن با من ، بيشتر تندى ، كرده و از حدّ تجاوز نموده‌اند ، و يا به من حرفهاى ناروا زده‌اند ، و يا در عمل زياده‌روى نموده و به خوبى رفتار نكرده‌اند ، يا حقى را از من تباه ساخته‌اند ، يا از حق پدر و مادرى در مورد من كوتاهى نموده‌اند ، من همه آنها را به آنان بخشيدم و برايشان احسان نمودم و از پيشگاهت خواستارم كه پيامدهاى اعمالشان را بردارى ، و آنان را از كيفر كارشان خلاص نمائى ، چون گمان نمىكنم كه آنها در مورد من به طور عمدى دست به چنين اعمالى بزنند و اصلًا ، آنها را در نيكى و خوبى و محبت بخودم ، سهل انگار هم نمىدانم و از اين گونه سرپرستى و يا آن گونه رفتارشان ، دلگير و ناراحت نيستم اى پروردگارم . 7 - فَهُما أَوْجَبُ 1 حَقّاً عَلَيَّ ، وَ أَقْدَمُ 2 إِحْساناً إِلَيَّ ، وَ أَعْظَمُ مِنَّةً 3 لَدَيَّ 4 مِنْ أَنْ أُقاصَّهُما 5 بِعَدْلٍ 6 ، أَوْ أُجازِيَهُما 7 عَلى مِثْلٍ 8 ، أَيْنَ 9 إِذاً 10 يا إِلهِي طُولُ شُغْلِهِما ، بِتَرْبِيَتِي ؟ ! وَ أَيْنَ شِدَّةُ تَعَبِهِما 11 فِي حِراسَتِي 12 ؟ ! وَ أَيْنَ إِقْتارُهُما 13 عَلى أَنْفُسِهِما لِلتَّوْسِعَةِ عَلَيَّ 14 ؟ ! لغت : 1 - واجب‌تر ، 2 - جلوتر ، 3 - صاحب حق ، 4 - براى من ، 5 - از آنها خسارت بگيرم ، تقاصّ